O rety, dawno tu nie pisalam, aż mi wstyd trochę. Sezon mocno wyjazdowy trwa od maja, ale zwalniam na chwilę, dni parę. Działo się dużo, jadło się też sporo..., kombinowało co by tu ukręcić pysznego w warunkach różnych, poza domem. Zaczynam wozić ze sobą pakiecik z przyprawami, niedługo pewnie stanie się tak niezbędny jak szczotka do zębów. Przydają się bardzo i pomagają wyczarować specjały ze znalezionych w podróży prostych produkatch.
Pogoda na Kaszubach nie rozpieszczała nas zbytnio, co jest już tradycją. Wichury i deszcze sprzyjały raczej rozgrzewaniu się od środka niż aktywnościom fizycznym. Więcej czasu spędziliśmy więc na przygotowywaniu posiłków i biesiadowaniu niż penetrowaniu uroczej okolicy. Jednak nie ma tego złego..., bo dzięki tej leniwej rozpuście odkryć kulinarnych było kilka. Dwa z nich, którymi się podzielę, dotyczą owoców w daniach wytrawnych.
Grill rozpalany był dwa razy dziennie. Trafiały na niego różne tradycyjne kąski, do których większość społeczeństwa jest przyzwyczajona. Szukając warzyw na szaszłyki, wpadła mi w ręce gruszka.
Herbatka u królowej brytyjskiej? Raz do roku. Czasem pozwalam sobie być królową i serwuję anglosaskie sconesy swoim gościom, po królewsku.
Scones - bułeczki śniadaniowe lub do popołudniowej herbaty. Najlepsze - domowe! Żadne tam z supermarketu czy kawowych sieciówek, a fuj. Lekko podgrzane w piekarniku lub tosterze (opcja opiekania bułek), przełamane na pół, posmarowane prawdziwym masłem, z kapką dobrej konfitury lub miodu. Wygląd niepozorny, a smak wciągający. Niesłodkie, z dodatkiem suszonych rodzynek lub żurawiny.
Wersja wzbogacona - z kaszą jaglaną!
Scones*
Składniki (kilkanaście małych bułeczek):
- 5 łyżek ugotowanej kaszy jaglanej
- 3/4 kubka mąki typ 550
- 1/2 kubka mąki pełnoziarnistej
- 2 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1/2 łyżeczki soli
- 1/4 kostki schłodzonego masła (ok 50g)
- 1 łyżka mąki kukurydziarnej
- 1/2 kubka mleka + 1/2 łyżeczki octu jabłkowego (lub 1/2 kubka maślanki)
- 1/3 kubka suszonych owoców (np. rodzynki i posiekane daktyle)
- 3 łyżki syropu z agawy (można zastąpić drobnym cukrem rozpuszczonym w małej ilości mleka)
Pierwsze w sezonie szparagi, ugotowane al dente, zjadam zwykle maczając je w żółtku. Najprostsze znów okazuje się najlepsze, ale do czasu gdy potrzebuję odmiany. Wiosną ciągle znajduję to warzywo pod ręką, bo mijając warzywniak nie mogę się oprzeć sterczącym na baczność zielonym szpikulcom. Białych jakoś nie pokochałam, zielone zjadam chętnie.
Gotowanie ich wcale nie jest trudne, lecz wymaga uważności, by się nie zagapić i nie rozgotować. W zależności od wielkości/grubości warzywo jest gotowe po 6-12 minutach, pod warunkiem, że twarde końcówki zostały wcześniej ucięte. Można je też grillować, piec w piekarniku lub gotować na parze.
Poniżej kilka propozycji sosów, zimnych i ciepłych, podkręcających smak gotowanych szparagów.
Sałatka. Nie lubię tego słowa, bo sałatka kojarzy mi z miksem gotowanych warzyw w majonezie. Do tego nie lubię zdrobnień. Sałata to już trochę coś innego, budzi raczej wyobrażenie talerza pełnego świeżych warzyw. Jednak gdy w skład "sałaty" nie wchodzi tytułowa sałata, to czy ciągle pozostaje "sałatą"?
Zatem dzisiaj propozycja na wiosenne, świeże i chrupiące warzywa, podane z serem szopskim i sezamowym sosem, czyli "sałata" bez sałaty.
Składniki (2 porcje):
- kilkanaście listków botwiny
- kalarepa
- kilka rzodkiewek
- młoda marchewka
- 1/3 cukinii
- łyżka prażonych ziaren sezamu
- ok 150 g sera szopskiego*
Sos sezamowy:
- 3 łyżki oliwy z oliwek
- 1 łyżka oleju sezamowego
- 1 łyżka soku z cytryny
- 1 łyżeczka cukru lub syropu z agawy lub miodu
- sól, pieprz
Boski deser! I to z warzywa!? Kontrasty przyprawiające o zawrót głowy: konfrontacja kwaśnego ze słodkim i rozpływająca się w ustach miękka struktura rabarbaru versus chrupiąca kruszonka. Do tego solony karmel i Twoje kubki smakowe wariują. Z pewnością zawołasz o dokładkę!
Składniki na 4 porcje:
- 4 duże łodygi rabarbaru
- 2-3 łyżki brązowego cukru
- 8 owsianych ciastek korzennych
- 50 g płatków migdałów
- 2 łyżki miękkiego masła
- 4 łyżki solonego karmelu*
Rabarbar obrać i pokroić w 6 cm kawałki, przełożyć do garnka, zasypać cukrem i zalać małą ilością wody (ok pół szklanki). Gotować pod przykryciem na małym ogniu około 7 minut, tylko tyle, żeby zmiękł, ale się nie rozpadł. Przełożyć na sitko nad naczyniem, do którego spłynie pyszny kompot (produkt uboczny, który rozcieńczony z wodą da niezły napój).
Ciastka pokruszyć, wymieszać z masłem
i migdałami. Kruszonkę podpiec około 10 minut (180 st.), aby się podsuszyła, a płatki orzechów lekko zarumieniły.
