Pierwsze w sezonie szparagi, ugotowane al dente, zjadam zwykle maczając je w żółtku. Najprostsze znów okazuje się najlepsze, ale do czasu gdy potrzebuję odmiany. Wiosną ciągle znajduję to warzywo pod ręką, bo mijając warzywniak nie mogę się oprzeć sterczącym na baczność zielonym szpikulcom. Białych jakoś nie pokochałam, zielone zjadam chętnie.
Gotowanie ich wcale nie jest trudne, lecz wymaga uważności, by się nie zagapić i nie rozgotować. W zależności od wielkości/grubości warzywo jest gotowe po 6-12 minutach, pod warunkiem, że twarde końcówki zostały wcześniej ucięte. Można je też grillować, piec w piekarniku lub gotować na parze.
Poniżej kilka propozycji sosów, zimnych i ciepłych, podkręcających smak gotowanych szparagów.
Sałatka. Nie lubię tego słowa, bo sałatka kojarzy mi z miksem gotowanych warzyw w majonezie. Do tego nie lubię zdrobnień. Sałata to już trochę coś innego, budzi raczej wyobrażenie talerza pełnego świeżych warzyw. Jednak gdy w skład "sałaty" nie wchodzi tytułowa sałata, to czy ciągle pozostaje "sałatą"?
Zatem dzisiaj propozycja na wiosenne, świeże i chrupiące warzywa, podane z serem szopskim i sezamowym sosem, czyli "sałata" bez sałaty.
Składniki (2 porcje):
- kilkanaście listków botwiny
- kalarepa
- kilka rzodkiewek
- młoda marchewka
- 1/3 cukinii
- łyżka prażonych ziaren sezamu
- ok 150 g sera szopskiego*
Sos sezamowy:
- 3 łyżki oliwy z oliwek
- 1 łyżka oleju sezamowego
- 1 łyżka soku z cytryny
- 1 łyżeczka cukru lub syropu z agawy lub miodu
- sól, pieprz
Boski deser! I to z warzywa!? Kontrasty przyprawiające o zawrót głowy: konfrontacja kwaśnego ze słodkim i rozpływająca się w ustach miękka struktura rabarbaru versus chrupiąca kruszonka. Do tego solony karmel i Twoje kubki smakowe wariują. Z pewnością zawołasz o dokładkę!
Składniki na 4 porcje:
- 4 duże łodygi rabarbaru
- 2-3 łyżki brązowego cukru
- 8 owsianych ciastek korzennych
- 50 g płatków migdałów
- 2 łyżki miękkiego masła
- 4 łyżki solonego karmelu*
Rabarbar obrać i pokroić w 6 cm kawałki, przełożyć do garnka, zasypać cukrem i zalać małą ilością wody (ok pół szklanki). Gotować pod przykryciem na małym ogniu około 7 minut, tylko tyle, żeby zmiękł, ale się nie rozpadł. Przełożyć na sitko nad naczyniem, do którego spłynie pyszny kompot (produkt uboczny, który rozcieńczony z wodą da niezły napój).
Ciastka pokruszyć, wymieszać z masłem
i migdałami. Kruszonkę podpiec około 10 minut (180 st.), aby się podsuszyła, a płatki orzechów lekko zarumieniły.
Już jest! Młoda botwina. Czas na szybką, prostą zupę.
Do garnka wrzuć pokrojone warzywa: pęczek botwiny, 3 ziemniaki, 1 marchewkę, 1 pietruszkę, cebulę w całości (surową lub lekko opieczoną na ogniu), 2 ząbki czosnku. Zalej zimną wodą, doprowadź do wrzenia, dodaj 2 listki laurowe, kilka ziaren pieprzu i ziela angielskiego. Zmniejsz ogień i gotuj pod przykryciem tak długo aż warzywa zmiękną (ok 20 minut). Pod koniec gotowania dodaj 2 łyżki sosu sojowego, posól i popieprz według uznania. Dodaję też trochę wędzonej papryki. Jeśli chcesz wzbogacić smak inaczej niż papryką, dodaj 2 suszone grzyby (na początku) lub łyżkę octu winnego (pod koniec). Dodaj garść ugotowanej fasoli (białej lub czerwonej), jeśli zupa ma być bardziej syta. Lubisz zabieloną zupę? Dolej łyżkę śmietany owsianej. Nalej botwinkę do talerzy i posyp posiekaną natką pietruszki lub koperkiem.
Wiosna w pełni!
Coraz częściej dostaję zapytania o bezglutenowe przepisy. W święta eksperymentowałam z bezglutenowymi wersjami oryginalnie pszennych wypieków. Wychodziło różnie. Kruchy spód do tarty na mieszance mąki jaglanej, grycznej i zmielonych orzechów wyszedł cudny. Wegańskie ciasto orzechowe bez zlepiacza w postaci glutenu trochę gorzej, bo się kruszyło. Jeszcze parę prób i załapię własciwości mąk bez pszenicy.
Dla zainteresowanych dietę bezglutenową - na blogu (w menu po prawej) pojawiła się nowa kategoria grupująca takie przepisy. Okazało się, że sporo ich mam w archiwum.
Dzisiaj serwuję wytrawne naleśniki z dobrze przyprawioną fasolą. Niektórzy się krzywią na etykiety "bezglutenowe, wegańskie", więc im o tym mówić nie będę, tylko podsunę talerz z plackiem z konkretnym nadzieniem. A tym, którzy szukają pomysłów na "dania bez..." powiem wprost z czego są zrobione. Jednym i drugim będą smakować, myślę.
