31 października 2014

Risotto z grzybami



Risotto cieszy kubki smakowe i węch, przyjemnie wypełnia żołądek. Takie jedzenie otula jak ciepły koc.
Warto postać chwilę przy patelni, cierpliwie mieszać ryż. Mnie to odpręża.


Risotto z grzybami (2 porcje)
- 1 szklanka ryżu do risotto np. arborio
- 100 ml białego wytrawnego wina
- 1 łyżka oliwy
- 1 średnia cebula
- 750 ml bulionu warzywnego
- 80 g startego twardego sera np. dziugas, grana padano, parmezan
- łyżka masła
- płaska łyżeczka soli 
- świeżo mielony czarny pieprz
- szczypta gałki muszkatołowej
po 1/2 łyżeczki papryki wędzonej i tymianku  (opcjonalnie)
- garść mrożonego zielonego groszku (opcjonalnie)
- kilka suszonych grzybów np. prawdziwków
- 300 g pieczarek
- pęczek natki pietruszki

Risotto przygotowuję w dużej, wysokiej patelni z grubym dnem. Wtedy nic nie przywiera i wygodnie się miesza.

Grzyby namoczyć przez min. godzinę.

Pieczarki umyć, obrać i pokroić w kostkę. Podgrzewać na suchej patelni, poczekać aż puszczą wodę i ją odparować. Zdjąć z patelni i odłożyć.
Cebulę drobno posiekać. Nagrzać patelnię, wlać łyżkę oliwy. Cebulę smażyć krótko, dodać sól, wędzoną paprykę i tymianek oraz pokrojone suszone grzyby, a po chwili wsypać ryż i wymieszać. Po 2 minutach dolać wino. Dusić na małym ogniu aż trochę odparuje. Potem stopniowo dolewać bulion małymi porcjami (ładnie się wchłania/odparowuje) i mieszać od czasu do czasu. Gdy zużyjemy już mniej więcej połowę bulionu, dodać pieczarki i groszek. Dalej mieszać i dolewać bulion. Całość gotowania będzie trwała około 20 minut aż ryż się dostatecznie napoi. Nie można go rozgotować, lepiej gdy ryż jest twardawy niż zupełnie miękki.
Na koniec delikatnie wmieszać starty ser (najlepiej dosypywać go partiami), łyżkę masła i posiekaną pietruszkę. Doprawić świeżo zmielonym pieprzem i startą gałką muszkatołową. 
Risotto powinno być wilgotne, ale nie rzadkie. 

Inne składniki, zamiast grzybów i groszku, które pasują do risotta: szparagi, karczochy, dynia, seler naciowy, owoce morza. Dobre jest też klasyczne bez dodatków, z samym serem i masłem.

Smacznego!



16 października 2014

Ryż z karmelizowaną gruszką

Spędzam ostatnio sporo czasu z uroczą dwulatką, która zmusiła mnie, żebym nieco zwolniła. Bo wybranie się z domu wymaga czasu. Zanim włożymy buty jest długa dyskusja na tematy różne albo pojawiają się potrzeby nagłe i nieznoszące odmowy. 

Do sklepu szybko nie dojdziemy, bo jest mnóstwo (ignorowanych przeze mnie) bodźców dookoła, które przykuwają jej uwagę i wymagają komentarza. Chodzenie prosto do przodu jest nudne, więc dziecko urozmaica je dreptaniem do tyłu, piruetami, przysiadami, bądź podskokami, a łapanie równowagi na krawężniku sprawia przecież większą frajdę, prawda? I szybko się nie da. 

Potem mówi, że nóżki nie działają i chce, żeby ją wziąć na ręcę. Sprawdza mnie, czy się nabiorę. Stoimy na chodniku i negocjujemy. Pośpiech odchodzi, bo w tym momencie mogę sobie na to pozwolić. A spieszę się często z przyzwyczajenia, do szybkiego tempa, do listy zadań, więc biorę to spowolnienie za pewną atrakcję. 

Wchodzę w buty małej damy i próbuję spojrzeć na świat jej oczami, dostrzec to, co zwykle mijam bez zanotowania. Okazuje się, że na niby nudnej, pustej ulicy tyle się dzieje. Na przykład taki "pan ochroniarz", na co dzień nie budzący żadnego zainteresowania, może być obiektem kilkuminutowej obserwacji, co zresztą go trochę speszyło.

Będąc bliżej małego człowieka, odświeżam potrawy z dzieciństwa, co jednak nie powstrzymuje mnie od podtykania dziecku także smakołyków z mojego dorosłego menu i radowania się, gdy posmakuje jej ciecierzyca, sos teriyaki i burgery z komosy. 
Ryż z jabłkami każdy w Polsce zna (a wspomnienie o nim budzi skrzywienie na twarzach Japończyków). Dziś wersja trochę bardziej wysublimowana niż ta pamiętana ze szkolnej stołówki, niemniej prosta do wykonania. Zamiast tradycyjnie podawanych do ryżu jabłek użyłam gruszek, które pod nieobecność w domu zmiękły i nie są już chrupiące jak lubię, a do tego gęsty, ciemny, słodko-korzenny sos. Jedzenie tego powoli, wszystkimi zmysłami i w skupieniu na każdym kęsie jest dla dorosłego trudne, ale ma swoją wartość.

Ryż z karmelizowaną gruszką

Składniki na 2 porcje:
- pół szklanki ryżu (użyłam jaśminowego)
- 3 duże, dość miękkie gruszki
- łyżka masła
- łyżka soku z cytryny
- 1 łyżka brązowego cukru
- pół łyżeczki cynamonu
- pół łyżeczki przyprawy do piernika*
- świeżo mielony czarny pieprz
- pół łyżeczki soli
- 2 łyżki gęstej śmietany

Ryż kilka razy porządnie przepłukać, zalać zimną wodą i ugotować, pod koniec dodać sól. Na patelni rozpuścić masło, dodać obrane, pokrojone w cząstki gruszki i sok z cytryny. Posypać cukrem, cynamonem, przyprawą do piernika i pieprzem. Zamieszać i dusić na małym ogniu 10 minut aż cukier się skarmelizuje i powstanie gęsty sos. Rozłożyć ryż na 2 talerze, na wierzchu ułożyć gruszki i dodać kleks ze śmietany.

Smacznego!

*zamiast gotowej mieszanki, można zrobić swoją: zmielić goździki, kardamon, gałkę muszkatałową, cynamon, pieprz, imbir, ziele angielskie. Domowa jest bardziej aromatyczna niż ta sklepowa.
































Rozgrzewające (wege) dania EDYCJA II
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...